
"อยากกินหม่าม้าได้มั๊ย" อ้าว....ต้นน้ำมามุขไหนอีกล่ะเนี่ย เดี๋ยวนี้ช่างพูดช่างคุย เช้ามาตายังไม่ลืมเลย แต่ปากขยับก่อน "หม่าม้า...ทำไมมองไม่เห็น ฮือ ฮือ ต้นน้ำมองไม่เห็นเลย" แล้วก็งอแงดิ้นพราดๆ เล่นเอาตกอกตกใจรีบเข้าไปดู จะบ้า...ก็เล่นหลับตาปี๋แถมเอามือปิดทั้ง 2 ข้าง แล้วมันจะเห็นไรเนี่ย เฮ้อ...ไปซะแล้วลูกลิง
ห่างเหินจากการอัพไดไปพอสมควรให้คิดถึง ฮ่า ฮ่า ตอนนี้หม่าม้าเริ่มสำนึกผิดนิดๆ ที่ปล่อยให้ไดของต้นน้ำว่างไปหลายวันเชียว รูปก็ไม่ค่อยได้ถ่ายเพราะไม่ค่อยได้ไปไหนกัน แถมต้นน้ำผอมเหลือแต่หัว แก้มป่องๆ ตอนนี้ชักเรียวไปซะแล้ว เสื้อผ้าก็หลวมโพรกเลย เมื่อก่อนยังพอมีเนื้อบ้าง ตอนนี้เรียวไปหมดทั้งแขนทั้งขา ป้าจิ๋มเพื่อนหม่าม้าบอกว่าพีเจลูกชายคนเล็ก ตอนเด็กๆ ก็กินไม่เก่งตัวนิดเดียวแต่เดี๋ยวนี้กินเก่งมาก เออ ดูรูปจากที่ป้าหญิงไปเชียงใหม่แล้วนัดเจอเพื่อนๆ ก็เห็นด้วย ตอนนี้พีเจหุ่นหยั่งกะรถถัง ตอนนี้ต้นน้ำ 2 ขวบ 10 เดือนแล้ว แต่ก็ไม่มีวี่แววจะเปลี่ยนนิสัยการกินเลย จะพลอยแย่กว่าเดิมอีกต่างหาก ไอ้โน่นก็ไม่เอา ไอ้นี่ก็ไม่กิน มีแต่คนปลอบใจว่าอีกหน่อยก็กินเก่งเอง เอาเถอะ....ยังไงหม่าม้าก็จะรอวันนั้นล่ะ อ้อ...ป้าหญิงเคยให้ไอเดียว่าอยากให้ต้นน้ำกินอะไรก็เอามาปั่นๆๆๆๆ แล้วก็ต่อท่อถึงท้องกรอกเข้าไปเลย ไอเดียดีนะ เหอะ...ไว้รอกรอกลูกแกละกัน!
เมื่ออาทิตย์ก่อน แดดร่มลมตก ชวนต้นน้ำไปดูฟาร์มปลาคาร์ฟที่อยู่ทางไปซาฟารีเวิลด์ใกล้บ้านเรา ต้นน้ำตื่นเต้นใหญ่ ปลาบางตัวก็โตกว่าต้นน้ำอีกแน่ะ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมาด้วย ต้นน้ำก็ดูสนอกสนใจดี ปลาก็ตัวโตดี หม่าม้าถาม "ต้นน้ำชอบปลาตัวใหญ่ๆ มั๊ย" ต้นน้ำ "ชอบค้าบ" หม่าม้า "อยากกินป่าว" ต้นน้ำ "ไม่" หม่าม้า "ทำไมล่ะ ปลาตัวใหญ่น่ากินนะ เอาไปทำอะไรดีล่ะ ทอดมั๊ย หรือนึ่งดี" ต้นน้ำ "ต้นน้ำสงสารปลา ปลายักษ์ไม่อาหย่อยหยอก ต้นน้ำกลัวปลายักษ์" อ้าว...แล้วกัน แต่ถึงอยากได้ใครจะซื้อไหวล่ะลูก ตัวละตั้ง 4-5 หมื่น ไว้หม่าม้าพาไปซื้อปลาสอดแถวตลาดนัด 5 ตัว 20 มาให้เล่นจ๊ะเอ๋กะพี่เอี้ยง 2 ผัวเมียนั่นดีกว่า ซื้อไปได้หลายชาติเลย ฮ่า ฮ่า
ตอนนี้ที่เดย์แคร์ของต้นน้ำก็เจอไวรัสตัวนึงกำลังอาละวาด มีเด็กๆ อาเจียร + ท้องเสียไปหลายคน ห้องรถไฟของต้นน้ำเองก็ต้องนอนโรงพยาบาลไป 2 คน ที่เหลือก็มีอาการมาก-น้อยต่างกันไป มีเด็ก 3 คนที่ไม่มีอาการเลย ต้นน้ำเองก็อาเจียรไป 2 ครั้ง วันเว้นวัน โชคดีที่ไม่มีท้องเสียแต่ก็ทำเอาต้นน้ำเพลียตาโบ๋ไปเหมือนกัน เหะ เหะ

