ต้นน้ำกลับไปเดย์แคร์ตามปกติหลังจากหยุดสงกรานต์ช่วงที่ผ่านมา

เดี๋ยวนี้ลูกเอาแต่ใจกว่าแต่ก่อนมาก ขนาดก่อนหน้านี้หม่าม้าก็บ่นเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน แต่ช่วงนี้มันหนักหนาจริงๆ ขัดใจอะไรนิดนึงเป็นไม่ได้เลย แค่ลูกพูดออกมาแล้วบางคำฟังไม่ออกลูกก็ไม่ยอม โวยวายไม่พอใจ จากเมื่อก่อนเป็นเด็กพูดเบาๆ อยู่ในคอ ตอนนี้ไม่พอใจอะไรเป็นตะโกนซะดังไปสามบ้านแปดบ้านเลย โดยเฉพาะคำว่า "ไป...ไป...พ่อเป็ดไป....หม่าม้าไป....ป๊ายยยยย" เสียงดังไม่พอมีเงื้อมือตีด้วย โห........

 

 

ครูที่เดย์แคร์ก็บ่นให้ฟังอยู่เหมือนกันว่าต้นน้ำเอาแต่ใจและขี้งอน ไม่พอใจก็จะทำหน้างอ ไม่ถึงกับเงื้อมือตี ฟังแล้วก็ยังไม่หนักเหมือนอยู่บ้านนะ โอเคว่าเป็นช่วงวัยต่อต้านเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง แต่หม่าม้าก็อดกังวลไม่ได้ กลัวจะติดนิสัยไปจนโต ยิ่งเป็นลูกคนเดียวด้วย

เวลาลูกออกอาการน่าเบื่อแบบนี้ ตอนอยู่บ้านพ่อเป็ดกับหม่าม้าก็เดินหนีซะ ปล่อยให้เต้นไปคนเดียว พอสักพักลูกก็จะนิ่ง เห็นไม่มีคนสนใจแล้วก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย จะกลับมาชวนคุยเจ๊าะแจ๊ะ เล่นเอาผู้ใหญ่ปรับอารมณ์ตามไม่ทันเลย เฮ้อ....ได้แต่หวังว่านิสัยแบบนี้จะหายเร็วๆ นะลูก

 

 

จริงๆ ก็ไม่อยากจะบ่นเรื่องนี้นะ แต่บางครั้งรู้สึกว่ามันมากไป กับหม่าม้าลูกก็ไม่กล้าทำฤทธิ์ด้วยเท่าไหร่ เพราะถ้าโวยวายมากๆ หม่าม้าจะใช้วิธีเงียบไม่ต่อปากต่อคำด้วย ลูกคงพอจะรู้ก็เลยเปลี่ยนท่าที แล้วลูกก็ใช้เวลาอยู่กับหม่าม้ามากกว่าพ่อเป็ด แต่บางทีหม่าม้าก็อดสงสารพ่อเป็ดไม่ได้ เล่นไล่กันแบบไม่มีเหตุผลแบบนี้ถ้าเป็นหม่าม้าก็คงแอบเสียใจเหมือนกันแหละ

เฮ้อ...บ่น บ่น ไปไม่รู้เมื่อไหร่อาการแบบนี้จะหายเนี่ย??

จบโหมดบ่นแบบดื้อๆ นี่ล่ะ

 

 

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็พาต้นน้ำไปตัดผมร้านเจ้าประจำ เช้าดูสังข์ทองจบก็รีบไปกัน กลัวสายกว่านี้คนจะแยะ แล้วลูกก็เป็นลูกค้าเจ้าแรก ช่างยังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์กินกาแฟกันอยู่เลย

ต้นน้ำก็ยอมนั่งให้ช่างตัดเหมือนเดิมไม่มีงอแง ตอนแรกๆ แอบทำหน้าเครียดจนต้องแซวกันว่าคิดถึงใครน้า...ต้นน้ำถึงยิ้มออกมาได้ พอหล่อตามต้องการแล้วก็กลับบ้านมาโชว์ความหล่อให้พ่อเป็ดซะ...

ช่วง 11 โมง พี่ฮั่นมาเรียนเปียนโนที่บ้านเรา ก่อนเรียนก็ตามธรรมเนียมต้องเล่นกับต้นน้ำก่อนแล้วถึงจะเริ่มเรียนได้ วันนี้มาแปลกพอพี่ฮั่นไปเรียน ต้นน้ำก็บ่นง่วงนอน ขอกินนมขวด 6 ออนซ์แล้วหลับป๊อกไปไม่ยอมกินข้าวเที่ยง

 

 

ตื่นมาเกือบบ่าย 3 กินข้าวกับกุนเชียงทอด แล้วก็มานั่ง (ทำเป็น) ซ่อมรถ ซ่อมเสร็จก็ขี่รถส่งพิซซ่า ไอ้กล่องคุ้กกี้ที่ลูกสมมุติเป็นพิซซ่าก็หล่นเอาๆ เลยส่งไม่ถึงหม่าม้าซะทีเพราะหล่นตลอดทาง 555

 

 

วันนี้มีข่าวดีที่ออฟฟิศหม่าม้าจะหยุดติดกัน 5 วัน ช่วง 1-5 พ.ค. อีกแล้ว ไม่รู้ว่าลูกหยุดวันไหนบ้าง ตอนนี้ก็กำลังแอบกลุ้มใจ (หรือดีใจ??) กับการคิดโปรแกรมพาลูกเที่ยว กับโปรแกรมหนีลูกเที่ยว 555