เมื่อวันพุธที่แล้ว (5 มี.ค.) ลูกก็ได้กลับไปที่เดย์แคร์ของ รพ.บีแคร์ ที่เดิม หลังจากที่วันอังคารหม่าม้าได้โทรไปถามป้าแอ๋ว-พยาบาลประจำเนอสฯ ได้ความว่า จริงๆ แล้วตอนนี้เด็กๆ ก็ยังแน่นอยู่ แต่อีก 1-2 เดือนจะโล่งขึ้น เพราะพี่ๆ ห้อง 3 ขวบก็จะออกไปเข้า อ.1 แต่จะถามคุณหมอประจำเนอสฯ ดูอีกที พอใกล้ๆ เที่ยงป้าแอ๋วก็โทรมาแจ้งว่าตกลงรับต้นน้ำกลับเข้าไป แต่กลับไปครั้งนี้ก็จะได้ไปอยู่ห้องเด็ก 3 ขวบเลย เพราะห้องเด็ก 2 ขวบเต็มเอี๊ยด

หม่าม้าก็โทรไปเล่าให้ป้าหญิงฟังเรื่องจะพาต้นน้ำกลับไปเดย์แคร์เหมือนเดิม แล้วก็จะเลิกจ้าง "พี่จัน" เย็นนี้ (4 มี.ค.) ซะเลย ป้าหญิงฟังแล้วเป็นห่วงก็เลยใจดีจะมาค้างกับเรา เผื่อพี่จันจะให้ "ญาติ" มารับที่บ้าน เราจะได้ไม่อยู่กัน 2 คนไง (ป้าหญิงรอบคอบดีเนอะ)

ตกเย็นหม่าม้าแวะไปรับป้าหญิงที่ออฟฟิศ ก่อนเข้าบ้านก็แวะซื้อนม+แพมเพอสเตรียมให้ลูก ถึงบ้านเจอลูกอาบน้ำ + หม่ำข้าวเย็นแล้ว ได้ความว่าเย็นนี้หม่ำก๋วยเตี๋ยวราดหน้าที่หม่าม้าซื้อมาเมื่อเย็นวาน แล้วพี่จันแบ่งไว้ให้ลูกหน่อยนึง ส่วนตัวพี่จันก็จัดการกินก๋วยเตี๋ยวราดหน้าถุงเดียวกันที่ทำเสร็จใหม่ๆ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เฮ้อ....

แล้วพี่จันก็หลบแว้บบบ ขึ้นข้างบน ป้าหญิงก็ชวนลูกหม่ำข้าวเหนียว+หมูทอดที่ซื้อเข้ามา แล้วก็เอาเสื้อผ้าป้าหญิงลงเครื่องซัก (กระทันหันไง ป้าหญิงไม่ได้เตรียมเสื้อผ้ามาค้างด้วย) รอเอาเสื้อขึ้นราว 2 ทุ่มแล้ว พี่จันก็ยังไม่ลงมา เรา 3 คน หม่าม้า ลูก ป้าหญิง ก็เลยชวนกันขึ้นข้างบน

ราว 3 ทุ่ม ลูกหลับไปแล้ว หม่าม้าลงมาเอาของข้างล่าง เหลือเชื่อ !!! พี่จันลงมาปิดไฟแล้วก็ขึ้นนอนไปแล้ว ในครัวมีขวดนมลูก 3 ขวดที่ยังแช่น้ำไว้ไม่ได้ล้าง แล้วก็มีหม้อข้าวที่แช่ไว้รอล้างเหมือนกัน โต๊ะอาหารก็ไม่เก็บให้เข้าที่ โห....อารายมันจะขนาดนี้เนี่ย!!! ป้าหญิงเองยังอึ้งเลย 555

หม่าม้าก็เลยนับเงินแล้วไปเคาะห้องพี่จันที่ปิดไฟนอนแล้ว ทำหน้างัวเงียมาเปิดประตู หม่าม้าบอกไปว่าพรุ่งนี้จะพาต้นน้ำไปเดย์แคร์เหมือนเดิม เพราะยังมีอะไรไม่ลงตัวหลายๆ อย่าง รวมถึงน้องไม่ยอมกินข้าวด้วย แล้วก็ไม่ใช้เค้าแล้ว ถ้าจะให้ญาติมารับคืนนี้เลยก็ได้ หรือถ้าไม่ทันจะเป็นพรุ่งนี้ก็ได้เพราะพ่อเป็ดอยู่บ้านทั้งวัน แล้วก็ยื่นเงินให้ 2,200 บาท เป็นค่าจ้างเดือนนี้ + เงินช่วยค่ารถ พี่จันทำหน้างงๆ แล้วก็บอกว่าเดี๋ยวต้องโทรหาแฟนก่อน แต่วันนี้คงไม่ทัน หม่าม้าก็เลยบอกว่าถ้างั้นพรุ่งนี้ก็ช่วยเคลียร์เสื้อผ้าน้องที่ยังอยู่ในตะกร้ารอซัก แล้วก็เก็บของน้องข้างล่างให้เรียบร้อยด้วย แล้วหม่าม้าก็กลับมาที่ห้อง

เช้าวันที่ 5 มี.ค. พี่จันตื่นแต่เช้ามาซักผ้าของลูก (ครั้งแรกเลยนะเนี่ย) รวมถึงผ้าคลุมโซฟาเบดที่หม่าม้าสั่งให้พ่อเป็ดช่วยเอาไปให้เค้าซักให้ด้วย แถมยังใจดีเอาเสื้อผ้าของพ่อเป็ด (บางส่วน) มาซักให้ด้วยนะ แล้วก็นัดญาติมารับในซอยบ้านเราช่วงเที่ยง (พ่อเป็ดขับรถพาไปส่ง) หึ หึ

จบโหมดพี่เลี้ยง

พุธที่ 5 มี.ค. วันแรกที่ลูกกลับไป... ตอนเย็นครูป๊อบบอกว่าทานข้าวได้ทั้ง 3 มื้อ แต่นมทานได้ไม่เยอะ ประมาณ 9 ออนซ์ เพราะเด็กห้องนี้ให้หัดดื่มจากแก้ว ไม่ได้ใช้ขวดแล้ว ลูกอารมณ์ดีมากๆ ดูสดชื่นจัง แต่ครูบ่นนะว่าต้นน้ำผอมไปเลย แถมยังไม่ค่อยร่าเริงเท่าก่อนที่จะหยุดไป หม่าม้าก็เลยเล่าเรื่องพี่เลี้ยงต้นน้ำให้ครูฟังว่าโดนอะไรมาบ้าง เล่าไปก็บ่นกันไป เฮ้อ....

เย็นวันศุกร์รับลูกกลับบ้าน ลูกเสียงแหบเชียว ในใจนึกว่าต้องเป็นอะไรอีกแน่ๆ กลางคืนเริ่มหายใจแบบคัดจมูก มีน้ำมูกนิดหน่อย

เช้าวันเสาร์ ตามแผนก็คือพาลูกไปส่งเดย์แคร์ ส่งลูกเสร็จก็จะรีบกลับมาทำงานบ้าน วันนี้หม่าม้าลางานไว้เพราะเจ้านายไปสิงคโปร์กับครอบครัว ลูกน้องก็อยู่ก็คงไม่มีอะไรมาก

แต่ตอนเกือบๆ 7 โมงเช้า พี่เลี้ยงน้องอัลมอนด์ลูกอาหนึ่ง-น้าเอ๋ ที่หม่าม้าเคยออกปากให้ช่วยหาคนทำงานบ้านให้ ก็พาคนมาส่ง "พี่หน่อย" เพิ่งมาจากกาฬสินธุ์เมื่อเช้านี้เอง อายุ 35 ปี ก็อย่างที่เคยบอกเค้าไว้ว่าเน้นงานบ้าน ส่วนน้องก็คอยช่วยดูช่วงเช้า-เย็น หรือวันหยุด โดยเปลี่ยนมือกับหม่าม้าบ้าง กับอีกทีก็ตอนที่ลูกป่วยไปเดย์แคร์ไม่ได้ หรือต้องนอนโรงพยาบาลก็ต้องช่วยกัน สรุปกันเรื่องเงินเดือน+วันหยุด แล้วก็เริ่มงานได้เลย แหม....บทจะได้คนก็ได้กันปุบปับแบบนี้เองเหรอ???

เสร็จสรรพหม่าม้าก็พาลูกไปเดย์แคร์ตามแผนเดิม ลูกก็ยังคัดจมูก+จามอยู่ ให้พี่หน่อยนั่งไปด้วยกันจะได้เริ่มคุ้นเคยกับลูกด้วย ขากลับมาบ้านก็ได้คุยกันมาในรถ เห็นว่าเคยทำงานแม่บ้านมาหลายที่เหมือนกัน แต่พอหน้านาก็จะต้องกลับไปช่วยทางบ้าน เท่าที่ฟังก็ไม่รู้ว่าคราวนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหนนะ แต่หม่าม้าก็รับเอาไว้ก่อน กันเหนียวเผื่อลูกป่วยจะได้มีคนช่วยกันอีกแรง

เท่าที่ดูก็เป็นคนขยันขันแข็งดี นัยว่าไม่ชอบทิ้งให้อะไรค้างๆ ชอบทำให้เสร็จไปไวๆ ก็เข้าท่าดี แล้วงานก็ออกเรียบร้อยค่อนข้างถูกใจหม่าม้า แต่ไม่แน่ใจว่าจะเข้ากับลูกได้แค่ไหน เพราะดูเป็นคนใจร้อนอยู่เหมือนกัน ไม่ค่อยปะเหลาะหลอกล่อเด็กเก่งๆ เหมือนพี่ซั่น ก็คงค่อยๆ บอกกันไปเนอะ

ตัวลูกเองตั้งแต่กลับไปหาเพื่อนๆ ก็ร่าเริงขึ้นกว่าวันแรกๆ มาก สดใส อารมณ์ดี แต่...หุ หุ เมื่อวานนี้มีไข้อีกแล้วล่ะ ไข้ต่ำๆ ประมาณเกือบ 38 เมื่อคืนก็ป้อนยาลดไข้ทุก 4 ชม. แต่ก็ยังคงร่าเริงพูดมากไม่ได้ซึมอะไร เมื่อเช้าปรึกษากับพ่อเป็ดแล้ว ก็เลยพาไปส่งเหมือนเดิม แต่พอไปถึงเดย์แคร์ป้าแอ๋ววัดไข้ได้ตั้ง 38.3 ก็เลยบอกว่าจะแยกไว้ดูอาการก่อน

ก็รอดูว่าเย็นนี้ถ้าหม่าม้าไปรับแล้วดูลูกแย่ลงก็จะพาไปหาหมอกัน กลัว+กังวลเหมือนทุกครั้งอีกแล้ว แต่ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป สู้กันอีกซักตั้งนะลูก