ย้อนรอย...
วันศุกร์ 25 มกราคม
บ่าย 2 กว่าๆ ที่เนอสฯ โทรมาบอกว่าลูกมีไข้ 38.3 ไม่ยอมทานข้าวและนม หงุดหงิดไม่เล่นกับเพื่อน บางครั้งบ่นปวดท้องด้วย บ่าย 3 หม่าม้าไปรับลูกหาหมอ ก่อนถึงโรงพยาบาลก็แวะรับคุณยายที่บ้านด้วย ถึงโรงพยาบาล 4 โมงกว่าๆ
ลูกมีน้ำมูกมา 2 วันแล้ว แต่ยังดูใสๆ เมื่อคืน+ตอนเช้า เริ่มไอ ก็ฝากยาแก้ไอละลายเสมหะ + ยาแก้คัดจมูกกับครูไว้เผื่อต้องใช้ พอครูบอกว่ามีไข้ ก็คิดว่าไข้หวัดธรรมดา ไม่ได้คิดว่าจะรุนแรงอะไร หาหมอก็คงได้ยาแก้อักเสบมาทานที่บ้านเหมือนเดิม

ระหว่างรอหมอ ลูกก็ยังเล่นสนุกได้อยู่เลย
พอเข้าห้องตรวจ หมอฟังปอด ดูหู+จมูก แล้วบอกว่าลูกมีอาการหอบ พร้อมกับชี้ให้หม่าม้าดูรอยยุบบุ๋มเวลาหายใจของลูก เออ...หายใจเร็วจริง ทำไมหม่าม้าไม่สังเกตนะ ให้เอาหูแนบหน้าอกได้ยินเสียง "กึดดด กึดดด" ตอนหายใจออกด้วย แถมคอแดง หูก็เริ่มแดง 1 ข้าง หมอสั่งล้างจมูก + พ่นยา แล้วดูอาการอีก 15 นาที

ช่วงพ่นยา+ล้างจมูกลูกก็ร้องงอแงนิดหน่อย พอเสร็จเรียบร้อย หมอตรวจอีกทีก็ยังมีหายใจเร็วอยู่ คุณหมอก็แนะนำว่าน่าจะอยู่ดูอาการสักคืน เพราะถ้าเจอเร็วรีบรักษาก็หายเร็ว หมอก็วินิจฉัยว่าหลอดลมอักเสบ มีเสมหะมาก น้ำมูกเขียวน่าจะติดเชื้อ แล้วก็มีหอบด้วย
หม่าม้าไม่คิดว่าจะต้องถึงกับนอนโรงพยาบาลเลย
ช่วงเจาะน้ำเกลือหมอให้เอาเลือดไปตรวจด้วย ผลออกมามีเม็ดเลือดขาว 19,000 เกินมาค่อนข้างเยอะ ระบุว่าติดเชื้อแบคทีเรีย
เจาะเลือดครั้งนี้หม่าม้าให้หมอเช็คเรื่องซีด + ทาลัสซีเมียด้วย เพราะลูก 2 ขวบกว่าแล้ว เช็คให้ละเอียดไปเลยว่าเป็นไงมั่ง เพราะเมื่อต้นปีที่แล้วตอนนอนโรงพยาบาลได้เช็คเลือดลูกไปครั้งนึง เจอเรื่องซีด + เม็ดเลือดแดงเล็กกว่าปกติ แต่ตอนนั้นคุณหมอแนะนำให้โตอีกหน่อยเพราะตอนนั้นยังบอกอะไรไม่ชัด ครั้งนี้มีโอกาสก็เช็คมันซะ
ผลออกมาโล่งไป 1 เรื่องคือตอนนี้ไม่ซีดแล้ว แต่เม็ดเลือดแดงก็ยังพบว่าเล็กผิดปกติ หมอส่งตรวจทาลัสซีเมียแล้ว ตอนนี้ก็รอผลอยู่

หมอว่าลูกหลอดลมไว ทำให้เสมหะเยอะ ถึงวันนี้ก็ยังต้องพ่นยา เคาะปอด ล้างจมูกวันละหลายครั้ง น้ำมูกยังเยอะแล้วก็ยังเขียวอยู่ ฟังหน้าอกก็ยังมีเสียงครืดคราดอยู่ หม่าม้าละกลัวลูกเป็นหอบหืดจัง
ถ้าหลอดลมยังไม่ดีขึ้นอาจต้องพ่นสเตียรอยด์ ซึ่งก็อาจมีผลไปยับยั้งการทำงานของยาฆ่าเชื้อบ้าง อันนี้หมอต้องประเมินอีกครั้ง หม่าม้าไม่อยากให้พ่นสเตียรอยด์เลย....

วันนี้....
หมอก็ยังไม่ให้ออก ยังมีไข้ต่ำๆ แต่เช้านี้เข็มน้ำเกลือรั่วซะแล้ว ก็เลยถอดสายน้ำเกลือ ให้ยากิน แล้วก็ดูอาการต่ออีก ถ้าครืดคราดน้อยลง น้ำมูกเริ่มใส พรุ่งนี้คงได้ออก (มั๊ง)

เมื่อวานชั่งน้ำหนักได้ 11.8 กก. ฮือ ฮือ แย่จริงๆ
ก่องก๊องมาถึงเมื่อเช้านี้ เป็นห่วงหลานจนอยู่ไม่ติดบ้าน 5555

