เสาร์ 17 พฤศจิกายน

ถึงจะพ้นสองขวบแล้ว ชีวิตลูกก็ยังวนเวียนอยู่กับสิ่งแวดล้อมเดิมๆ ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน ชีวิตมีอยู่แค่ 2 วัน คือ วันป่วย กับวันหายป่วย 555 ถึงวันนี้อาการหวัดของลูกก็ยังไม่หายขาด สับเปลี่ยนกันไประหว่าง อาการคัดจมูก น้ำมูกไหล ไอ เสมหะเยอะ ติดหวัดครั้งแรกเมื่อเกือบๆ เดือนมาแล้ว ผ่านไป 4-5 วันทำท่าดีขึ้นเรื่อยๆ จนงดยาเกือบหมด ยังไม่ทันจะหายดี ก็ไปรับเชื้อใหม่มาอีก เป็นแบบนี้ 3 ครั้งแล้ว หมดยาไปหลายขวด โดนจับล้างจมูกก่อนนอนทุกวันจนนอนผวาทุกคืน นอนๆ อยู่ดีๆ ก็โดนหม่าม้าเคาะปอดป๊อกป๊อก ดีอยู่อย่างที่ช่วงนี้กินยาง่าย ป้อนหาย ป้อนหาย เฮ้อออออ......

 

 

รูปนี้ถ่ายที่ร้านตัดผมวันก่อน รูปค้างอยู่ในมือถือหม่าม้า

 

 

3-4 วันที่ผ่านมา มีนิมิตรหมายที่ดีอยู่อย่าง คือ ลูกยอมแปรงฟันแล้ว ถึงจะเป็นแค่อ้าปากให้พี่ซั่นเอาแปรงที่ป้ายยาสีฟันนิดๆ ถูไปมา แล้วก็แปรงฟันกราม + ลิ้นนิดหน่อย พอให้มีฟองในปาก จากนั้นลูกก็จะแย่งแปรงไปแปรงเอง เสร็จแล้วก็จัดแจงกลืนทุกอย่างลงคอไป พอบอกให้บ้วนปากก็อมน้ำพ่นใส่ผนังบ้าง ใส่หน้าพี่ซั่นหรือหม่าม้าบ้าง ก็ไม่เป็นไร ไม่รู้ลูกจะสังเกตป่าวว่าวันไหนที่ลูกยอมแปรงฟันเนี่ย พี่ซั่นไม่ต้องอุ้มลูกจับแขนกันดิ้น เพื่อให้หม่าม้าเอาผ้าชุบน้ำเช็ดฟัน กระพุ้งแก้ม หรือเช็ดลิ้นลูกให้ต้องเสียน้ำตาเลย ยอมแปรงฟันดีๆ สนุกกว่าตั้งเยอะ 555

 

 

เดี๋ยวนี้รู้จักเรียกของเล่นมาเล่นเอง แล้วก็นั่งเล่นได้นานๆ ไม่ค่อยงอแง อาจเป็นเพราะเริ่มสื่อสารกันได้ดีขึ้น ยิ้มก็เก่งขึ้นมาก บอกให้หวัดดี บ๊ายบาย ยิ้มหวานๆ หรือบอกให้ทำหน้ามันๆ แบบที่ครูพลอยบอก ก็ทำได้หมด เรื่องพูดก็ทำท่าจะดีขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ก็เหลือเรื่องบอกอึบอกฉี่ที่ยังทำไม่ได้ หม่าม้าก็ยังไม่ค่อยกังวลเท่าไหร่ คิดว่าพูดได้แล้ว อีกหน่อยก็คงบอกได้เอง ตอนนี้เวลาอยู่บ้าน ไม่ได้ไปเนอสฯ หรือออกไปข้างนอก หม่าม้าก็ไม่ได้ใส่เพอสให้ ส่วนใหญ่จะบอกฉี่พร้อมๆ กับฉี่ออกมาเลย ส่วนเรื่องอึก็จะบอกว่าปวดท้องๆ พอให้นั่งกระโถนหรือชักโครกก็จะไม่ยอมอึ ก็ยังคงยืนเบ่งเหม็นๆ กันต่อไป ชินกลิ่นกันแล้วนี่

 

 

นอนกลางวันก็เหลือแค่ครั้งเดียว ส่วนใหญ่จะนอนช่วงเที่ยงๆ จะนานตั้งแต่ 1 - 3 ชั่วโมงก็แล้วแต่ แหะ แหะ แต่นอนกลางวันมากไปเนี่ยไม่ดีนะ กลางคืนหม่าม้าเหนื่อยอ่ะ งอแงยังไงม่ายรุ

 

 

ชอบร้องเพลงไป ดำน้ำไป ส่วนใหญ่จะเป็นคำสุดท้ายของประโยค ยกเว้นเพลงนี้ชัดสุด "โอ๊ะ..เย..โอ๊ะเย..โอ๊ะ โอ๊ะ เย" ส่วนเพลงอื่น เช่น เพลงช้าง จะร้องได้ประมาณ ช้าง.........ป่าว ช้าง...ไม่บาว หมูก........โงง (งวง) สอง......งา มี....ยาว 5555 ยังฟังกันออกเนอะ

 

 

โตพอที่จะเล่นกะพี่อิ๊มข้างบ้าน (7 ขวบ) ได้ คุยกันรู้เรื่อง แล้วทำท่าจะทะเลาะแย่งของเล่นกันด้วย

 

 

ชอบดูโทมัส พิงกุ บาร์นี่ย์ อิ อิ เสื้อผ้าของใช้เด็กที่เป็นรูปพวกนี้ เค้าซื้อที่ไหนกันเนี่ย???????

 

 

 

อาทิตย์ 18 พฤศจิกายน

เช้านี้ไปตลาดกันเหมือนเดิม หลังๆ มานี่ลูกคงเบื่อหรือไม่ก็ห่วงเล่นก็เลยไม่ค่อยยอมหม่ำอะไรเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นขนมละก้อเท่าไหร่เท่ากัน ตอนนี้ไข่ตุ๋นก็เลิกฮิตไปแล้ว มักกะโรนีผัดก็เบื่อๆ แต่ถ้าเป็นข้าวสวยกับหมูหยองหรือไข่เจียว หรือเกี๊ยวกุ้งในเซเว่นก็ยังพอไหว แต่ก็แล้วแต่อารมณ์ด้วย อย่าเชียว...ถ้าหงุดหงิดมามีดาวกระจายยยยย

ดูดิ...บะหมี่หยกหมูแดง ตักไปกองกะพื้นโต๊ะซะงั้น

 

 

สายๆ เกือบ 10 โมง ออกไปเล่นกับเพื่อนๆ แถวบ้าน อากาศดีมากๆ ฟ้าใสแดดดีเชียว

 

 

หนุ่มน้อยคนเดียวในหมู่สาวๆ แต่ แถมเป็นคนเดียวที่เล่นถือดอกไม้ด้วย ฮิ้ววววว!!!

 

 

กลุ่มเด็กๆ พี่แพร (6 ขวบ) ต้นน้ำ (2 ขวบ) น้องเพลิน (1 ขวบ) น้องอัลมอนด์ (1.5 ขวบ) ดูดีๆ นอกจากพี่แพรคนเดียว ที่เหลือหุ่นเท่ากันหมดเลย แง แง แง...