เสาร์ 3 พฤศจิกายน

ถึงวันนี้หวัดของลูกก็ยังไม่หายเลย ได้ยาฆ่าเชื้อหม่ำจนหมดขวดแล้ว ไม่มีไข้แล้ว เสมหะในคอดีขึ้นแต่ก็ยังครืดคราดอยู่ บางคืนหม่าม้าก็เคาะปอดให้ลูกบ้าง แต่ดันมีน้ำมูกใสๆ ขึ้นมาอีก ทั้งๆ ที่ช่วงที่เป็นหวัดลงคอ น้ำมูกหายไปแล้วแท้ๆ ดูเหมือนจะรับเชื้อหวัดมาอีกนะเนี่ย ที่สำคัญ...หม่าม้าก็พลอยโดนหวัดกินกะลูกด้วย เฮ้อ......

 

รูปนี้ถ่ายตั้งแต่วันที่จะพาลูกไปโรงพยาบาลเมื่อวันอังคารที่แล้ว

 

 

ยังร่าเริงอยู่ ไม่รู้ว่าอีก 5-6 วันต่อจากนี้ต้องโดนป้อนยาแก้อักเสบทุกวันเลย 5555

 

 

วันนี้ก็อยู่บ้านกันเหมือนเดิม คิดว่าคงไม่พาลูกไปเตร็ดเตร่อีกสักพัก รู้สึกว่าช่วงก่อนลุยเหลือเกิน ออกทุกอาทิตย์ติดๆ กันจนบักโกรก ป่วยไปตามๆ กัน อากาศเปลี่ยนด้วย หม่าม้าละเกลียดหน้าหนาวนี่จริงๆ เลย เออ...จะว่าไปตั้งแต่มีลูกเนี่ย หม่าม้าเกลียดมันทุกหน้าเลย หน้าหนาว หน้าฝน หน้าร้อน อากาศแย่ๆ ทำให้ลูกชายป่วยบ่อยๆ (เกี่ยวกันมั๊ยเนี่ย) เฮ้อ....อีกที

ตั้งใจจะพาลูกเที่ยวอีกก็...โน่นเลย วันหยุดยาวช่วงปีใหม่ อ่ะนะ ถ้าช่วงนั้นสุขภาพลูกแข็งแรงดีไม่ป่วยซะก่อน ก็คงหาที่เที่ยวทะเลใกล้ๆ กรุงเทพนี่ล่ะ ปีนี้คงพากันไปเยี่ยมก่องก๊องถึงลำพูน-เชียงใหม่ไม่ไหว ยังเข็ดกับช่วงปีใหม่ปีที่แล้วอยู่เลย เจออากาศเย็นมากๆ ลูกป่วยนอนแทบไม่ได้เลย ต้องอุ้มให้นอนพาดบ่าทั้งคืน ไม่ไหวล่ะ

 

 

กิจวัตรในวันหยุดของลูกก็เหมือนเดิม กิน เล่น ดูการ์ตูน งอแงเอาแต่ใจนิดๆ หน่อยๆ เล่น เล่น เล่น แล้วก็นอน

 

 

ช่วงที่ลูกนอน หม่าม้าแอบเห็นแมวขโมย 2 ตัว ชิ...ถึงว่าสิ ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นนกเอี้ยงคู่ผัว-เมียเจ้าเก่าที่ชอบมาหม่ำปลา แต่ปลาก็หายเอาหายเอา จะชี้ให้ลูกดูซักตัวก็ยังยาก หยั่งงี้นี่เอง...

 

 

 

อาทิตย์ 4 พฤศจิกายน

วันนี้ตื่นแต่เช้าอีกแล้ว ตื่นปุ๊บก็เรียกหมวกหล่อมาใส่ เตรียมตัวไป "เที่ยว..หลาด" กัน

 

 

กลับจากตลาดก็หม่ำไป ดูการ์ตูนไป เดินไปด้วย ทำให้มันทุกอย่างพร้อมๆ กันไปเลยยยยยย

 

 

น้ำก็ไม่ได้อาบมาหลายวันแล้ว อาศัยเช็ดตัวอย่างเดียว ที่สำคัญ..หัวลูกเหม็นอย่างแรง อึ๋ยยย!!!

 

 

คำพูดติดปากลูกช่วงนี้ก็ "คันหัว......คันหัว" 5555 ตกบ่าย หม่าม้าทนฟังไม่ไหว จับอาบน้ำสระผมซะเลย คราวนี้หัวหอมฉุย....ชื่นจาย

 

 

ใกล้จะ 2 ขวบแล้ว  ลูกพูดได้เยอะขึ้น อารมณ์ดียิ้มเก่งขึ้นมาก ที่หม่าม้าเคยกังวลว่าพัฒนาการของลูกจะช้ากว่าชาวบ้านเค้า ตอนนี้ก็เริ่มสบายใจขึ้น ด้านร่างกายถึงจะตัวเล็กกว่าเด็กรุ่นเดียวกัน อายุแค่นี้น้ำหนักแค่ 11.5 กิโล แต่หม่าม้าก็พอใจที่ยังกะดึ๊บๆ ขึ้นมาบ้างถึงจะทีละหน่อยก็เถอะ เอาน่ะป่วยบ่อยขนาดนี้หนักมาได้แค่นี้ก็ดีถมเถแล้วเนอะ ขอให้ลูกร่าเริง อารมณ์ดี โตเป็นหนุ่มเริ่มพูดกันรู้เรื่องบ้างแล้ว ถึงจะอ้อนเอาแต่ใจมากกว่าเดิม แต่ก็คงเป็นช่วงวัยของลูกอย่างนี้เอง ไม่เป็นราย....ศรีทนด้าย...

 

 

เหะ เหะ...วันนี้รู้สึกจะพล่ามอะไรมาซะเยอะ อัพแค่นี้ก่อนละกัน เดี๋ยวป้าหญิงจะมาแคะว่า "เห่อลูก" อีกล่ะ